Όταν η Τραπεζούντα λύγισε κάτω από το λυγμό της τουρκικής κυριαρχίας, η επαρχία του Πόντου μετατράπηκε σε μια υπόδουλη φυλή με όλα τα επώδυνα επακόλουθα. Καθώς ένας μεγάλος αριθμός των κατοίκων αλλαξοπίστησε και στράφηκε στο Μωάμεθ από φόβο προς τους νέους δυνάστες, οι τούρκοι δε χρειάσθηκε να εγκατασταθούν οι ίδιοι μαζικά στον Πόντο για να εδραιώσουν την εξουσία των Σουλτάνων. Το γεγονός αυτό βοήθησε την Ποντιακή φυλή να διατηρήσεις ακέραιο το φυλετικό της χαρακτήρα, ανόθευτη από ανεπιθύμητα τουρκικά στοιχεία. Έδρα κάθε διαδόχου σουλτάνου ήταν η Τραπεζούντα. Εκεί ο καθένας από αυτούς έπρεπε να ζήσει και να ασκήσει τα καθήκοντα του διοικητή, για να εφοδιαστεί με την απαραίτητη γνώση και πείρα που θα χρειαζόταν όταν θα αναδεικνυόταν σε σουλτάνο. Ο θεσμός αυτός ήταν ιδιαίτερα ευεργετικός για την Τραπεζούντα, αφού την ανέδειξε στο δεύτερο μεγάλο πολιτιστικό και διοικητικό κέντρο μετά την Πόλη.