Όταν ιδρύθηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία από τον σουλτάνο Μωάμεθ β τον πορθητή, έγινε ένα ιστορικό πείραμα πολυεθνικού κράτους, με ποικιλία θρησκειών, φυλών, γλωσσών. Οι Αρμένιοι κατοικούσαν από τα προ βυζαντινά χρόνια ακόμη όλο το χώρο ανατολικά του Πόντου, νότια και βαθιά μέσα στην καρδιά της Ανατολίας.

Οι Αρμένιοι συνεργάστηκαν με τους Οθωμανούς και είχαν άριστες σχέσεις μα την αυλή, η οποία εκτιμούσε τον Αρμενικό λαό για την εξυπνάδα του και την πρόοδο του. Ο 19ος αιώνας όμως έφερε νέες ιδέες στον κόσμο και αυτές δεν άφησαν ανέπαφο τον Αρμενικό λαό. Οι φιλελεύθερες απαιτήσεις των Αρμενίων για ανεξαρτοποίηση  τους έφεραν σε σύγκρουση με τους Οθωμανούς με αποτέλεσμα να σκοτώσουν οι τούρκοι σαν αρχή το 1895/1896 γύρω στους 200.000 Αρμενίους. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το καλοκαίρι του 1915 ήρθε και το τελειωτικό χτύπημα όπου υπολογίζεται ότι σε όλη την επικράτεια έχασαν την ζωή τους 1.500.000 Αρμένιοι. Η Τουρκία ανέκαθεν αρνούνταν αυτή την γενοκτονία και τη θεωρεί φαντασία και κατασκεύασμα των Αρμενίων.