ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Α Ι Τ Η Σ Η
Του Πολιτιστικού Ποντιακού Σωματείου «ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ», που εδρεύει στη Βέροια (οδός Λάμπρου Πορφύρα 1 – Πανόραμα Βέροιας), και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρό του Διοικητικού Συμβουλίου κ. Λάζαρο Κουμπουλίδη, δικηγόρο, κάτοικο Βέροιας, δνση Λουτρού 1.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ
1) Της υπ’ αριθμ. 47/1973 Κανονιστικής Διάταξης της Εκκλησίας της Ελλάδος περί διοικήσεως, λειτουργίας και διαχειρίσεως του (Πανελληνίου) Ιερού Ιδρύματος «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας και Ναούσης.

2) Του υπ’ αριθμόν 215/2010 Κανονισμού της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος περί λειτουργίας, διοικήσεως και διαχειρίσεως του Εκκλησιαστικού Προσκυνήματος «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας και Ναούσης.

3) Της υπ’ αριθμόν 9/2010 απόφασης του Τοπικού Συμβουλίου Καστανιάς.

4) Κάθε απόφασης της διοίκησης, ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ ή του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά που εκδόθηκε δυνάμει του υπ’ αριθμόν 215/2010 Κανονισμού της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΚΑΤΑ
Της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο της Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο.
Βέροια 06 Ιανουαρίου 2011

ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Η Ιερά Μονή της Παναγίας στο Όρος «Μελά» (Μαύρο Όρος) στην πρωτεύουσα του Πόντου Τραπεζούντα, αναδείχθηκε λόγω της θέσης της και μέσω αιώνων λατρείας, ως το απόλυτο εθνικοθρησκευτικό σύμβολο των Ποντίων, κουβαλώντας «βαριά ιστορία» αφού σύμφωνα με την παράδοση αγιογραφήθηκε από τον ίδιο τον Απόστολο – Ευαγγελιστή Λουκά και εγκαταστάθηκε στο όρος Μελά το 386 μ.Χ. Όλοι οι Έλληνες Ποντιακής καταγωγής έβρισκαν καταφύγιο στη φιλόξενη αγκαλιά της «Παναγίας σου Μελά», η οποία αντάμειψε την πίστη τους με αναρίθμητα θαύματα, αποτελώντας το πρώτο και το τελευταίο καταφύγιο της ελπίδας τους ότι η «Ρωμανία ανθεί και φέρει κι άλλο». Έτσι η Παναγία Σουμελά κατέστη στο πέρασμα των αιώνων «το σήμα κατατεθέν» του Ποντιακού Ελληνισμού, η «βαριά του βιομηχανία», η «σημαία» του. Δικαίως θεωρήθηκε ως «Ιερουσαλήμ» του Πόντου.

Όταν οι Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες και τα χώματα τους μετά τις θηριωδίες των Τούρκων υπό την καθοδήγηση των Γερμανών Αξιωματούχων, προκειμένου να γλιτώσουν από τις εκτεταμένες επιχειρήσεις γενοκτονίας τους, αφήνοντας μάλιστα πίσω τους ακόμα και άταφους νεκρούς, το μόνο που πρόλαβαν να πάρουν μαζί τους ήταν κάποια βιβλία και τις εικόνες τους. Δεν πρόλαβαν όμως να πάρουν και τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Σουμελιώτισσας, η οποία θάφτηκε κοντά στην Μονή (στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας), προκειμένου να γλιτώσει τη βεβήλωση από τη μανία των Τούρκων.

Αμέσως μετά την εγκατάσταση των Ποντίων στον Ελλαδικό χώρο, η επιστροφή της εικόνας της Παναγίας ήταν το κύριο μέλημα και επιθυμία τους. Η παλιννόστηση της Παναγιάς της Σουμελιώτισσας αποτελούσε αδήριτη ανάγκη για την επιβίωση όλων των παλιννοστούντων Ποντίων, γεγονός που γνώριζε πολύ καλά η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας, ώστε το 1931 με την ευκαιρία της επιδιωκόμενης τότε σύναψης Ελληνοτουρκικής Φιλίας, ζητήθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο μετά την καθοριστική συμβολή του υπουργού Προνοίας Λεωνίδα Ιασονίδη, η επιστροφή της εικόνας, αίτημα το οποίο έκανε δεκτό ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού, με αποτέλεσμα την περιπετειώδη μεταφορά της εικόνας από το μοναχό Αμβρόσιο Σουμελιώτη στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.

Βέβαια, η παραμονή της εικόνας στο Βυζαντινό Μουσείο ήταν ούτως ή άλλως προσωρινή, καθώς ο διακαής πόθος των Ποντίων από την πρώτη στιγμή της επιστροφής της εικόνας ήταν να εγκατασταθεί και πάλι σε έναν τόπο λατρείας, ο οποίος μάλιστα να προσομοιάζει κατά το δυνατό με το Όρος Μελά. Η έμπνευση του Φίλωνα Κτενίδη να εγκατασταθεί η Παναγιά του Πόντου στην Καστανιά Βεροίας στο όρος Βέρμιο, εκπλήρωσε το όραμα ολόκληρου του Ποντιακού Ελληνισμού, χάρη βέβαια και στην ενθουσιώδη απήχηση των κατοίκων του χωριού Καστανιά, οι οποίοι πειθόμενοι ότι θα επανιδρυθεί και θα επαναλειτουργήσει η Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά και θα αγιάσει τα χώματα του Βερμίου –κατά τις υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης-, παραχώρησαν μία τεράστια έκταση 500 στρεμμάτων – από την ανταλλάξιμη περιουσία τους από τον Πόντο- για χάρη της Παναγίας.

Αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητα και η τεράστια σημασία και αξία της Παναγίας Σουμελά ήταν και ο λόγος που τελικώς «εγκλωβίστηκε» στα στενά πλαίσια και τις πεπερασμένες δυνατότητες ενός Σωματείου, του Σωματείου «Παναγία Σουμελά».

Tο Σωματείο «Παναγία Σουμελά» ιδρύθηκε το έτος 1950 με έδρα τη Θεσσαλονίκη, ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Κατόπιν προτάσεως του Σωματείου συστάθηκε το έτος 1952 ίδρυμα με τη μορφή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου υπό την επωνυμία «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά» και αργότερα ως «Πανελλήνιο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά», η οποία σύσταση του επήλθε με το Β.Δ. 924/1966 (ΦΕΚ Α΄250/14.11.1966), το οποίο εκδόθηκε με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 Ν. 4326/1963.

Συγκεκριμένα με το υπ’ αριθμόν 924/1966 Βασιλικό Διάταγμα, το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά εξαιρέθηκε από τις διατάξεις που ισχύουν για τους Ιερούς Ναούς και κατέστη Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, ως ίδρυμα θρησκευτικό και κοινωφελές υπό τον τίτλο «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά» υπαγόμενο στην εποπτεία και τον έλεγχο του Υπουργείου παιδείας.

Με την υπ’ αριθμόν 47/20-2-1973 Κανονιστική Διάταξη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος «περί διοικήσεως, λειτουργίας και διαχειρίσεως του (Πανελληνίου) Ιερού Ιδρύματος Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά» (Φ.Ε.Κ. Α΄ 58/14.3.1973), θεσπίστηκαν καθ’ υπέρβαση του ανωτέρω Βασιλικού Διατάγματος διατάξεις που διέπουν τα της διοικήσεως, λειτουργίας και διαχειρίσεως του χαρακτηριζόμενου πλέον ως (Πανελληνίου) Ιερού Ιδρύματος «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά».

Με βάση την ως άνω Κανονιστική Διάταξη το καθεστώς που ίσχυε έως τη δημοσίευση του νέου Κανονισμού 215/2010 της Ι.Σ.Ι., για την ανάδειξη του διοικητικού συμβουλίου του ιδρύματος, είχε ως εξής: το Ίδρυμα διοικείτο από ενδεκαμελές Διοικητικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου διορίζονται με τριετή θητεία, με απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ύστερα από πρόταση του Μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης. Προβλεπόταν ακόμη η σύσταση, για λόγους ηθικής συμπαράστασης προς τη Διοίκηση, Συμβουλευτικού Σώματος αποκαλούμενου ως «ΚΟΙΝΟ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ» που αποτελούνταν: α) από τον οικείο Μητροπολίτη, β) από τους καταγόμενους από τον Πόντο αρχιερείς εν ενεργεία ή μη, πρώην Υπουργούς, πρώην Βουλευτές, γ) από τον πρωθιερέα του Ιδρύματος, δ) από 10 προσωπικότητες εκλεγόμενες από το Δ.Σ., ε) από τους Προέδρους και Γενικούς Γραμματείς όλων των αναγνωρισμένων και εν ενεργεία Ποντιακών σωματείων της Ελλάδας και στ) από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος.

Ο ανωτέρω κανονισμός όριζε ότι το «ΚΟΙΝΟ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ» συνέρχεται ανά τριετία, με πρόσκληση της Διοίκησης του Ιδρύματος, είτε στην έδρα του στη Θεσσαλονίκη, είτε στα γραφεία του προσκυνήματος και σε συνέλευση εκλέγει τρία (3) από τα έντεκα (11) μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Την πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος (6 από τα 11 μέλη του Δ.Σ.) σύμφωνα με τον ανωτέρω κανονισμό την διόριζε βάσει του Καταστατικού του, ένα μονάχα Σωματείο, το Σωματείο «Παναγία Σουμελά», όπου τα μέλη του έπρεπε υποχρεωτικά να είναι μόνιμοι κάτοικοι Θεσσαλονίκης, ενώ όλα μαζί τα υπόλοιπα Σωματεία της Ελλάδας (περί τα 450) είχαν τη δυνατότητα να εκλέξουν μονάχα τα 3 από τα 11 μέλη του.
Πρόεδρος του Ιδρύματος οριζόταν βάσει κανονισμού υποχρεωτικά ο εκάστοτε Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά».
Το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» κατόπιν εκλογής του Δ.Σ., έστελνε το «Νέο Δ.Σ.» στον Μητροπολίτη Βέροιας, και αυτός με τη σειρά του στην Ιερά Σύνοδο για έγκριση.

Η έδρα του Ιδρύματος ορίστηκε στη Θεσσαλονίκη αντί στην Καστανιά Βεροίας, και μάλιστα τα γραφεία του είναι τα γραφεία του σωματείου «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης και όχι οι πλήρεις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος στην παραχωρημένη έκταση των 500 στρεμμάτων στην Καστανιά η οποία παραχωρήθηκε δυνάμει της υπ’ αριθμ. 50/1952 απόφασης της γενικής συνέλευσης του κοινοτικού συμβουλίου Καστανιάς Βεροίας στο Σωματείο «Παναγία Σουμελά» υπό την προϋπόθεση ότι θα ιδρυθεί εκεί το ομώνυμο μοναστήρι με τα παραρτήματά του, γηροκομείο και ορφανοτροφείο, κάτι το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, παρά την έλευση σχεδόν μισού αιώνα.

Η κατά τα άνω συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, η οποία επιτρέπει ως και σήμερα στο Σωματείο Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης να ασκεί τον απόλυτο διοικητικό έλεγχο του Ιερού Ιδρύματος, αποτελεί το ασφαλές διοικητικό σχήμα για παράνομες μεθοδεύσεις για την ανάδειξη του διοικητικού συμβουλίου του ιδρύματος και κατά συνέπεια αδιαφανή τρόπο λειτουργίας.

Μετά τον κατά το έτος 1963 θάνατο του οραματιστή και Ιδρυτή της παναγίας Σουμελά Φίλωνα Κτενίδη, στο Ιερό Ίδρυμα επιβλήθηκε και παγιώθηκε ένα κλειστό προσωποπαγές καθεστώς Διοίκησης, με συνέπεια σαράντα οκτώ (48) χρόνια συνεχώς ο Πρόεδρος του Ιδρύματος να προέρχεται από την ίδια οικογένεια (Τανιμανίδη), γεγονός που απάδει προς τον εξ ορισμού και προορισμού Παμποντιακό και Πανελλήνιο χαρακτήρα του και προκαλεί εν γένει το δημόσιο αίσθημα, ιδιαίτερα όμως το θρησκευτικό συναίσθημα και τη δημοκρατική ευαισθησία των Ποντίων. Είναι γνωστό ότι η ενεργός λαϊκή συμμετοχή των Ποντίων στα κοινά, ιδιαίτερα δε στα θέματα της Εκκλησίας και της Παιδείας έχει βαθιές ρίζες στην παράδοσή μας.
Το διοικητικό αυτό κατεστημένο του Ιδρύματος οδήγησε το 2003 μαζικά τα Ποντιακά Σωματεία να προχωρήσουν στην ίδρυση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας (Π.Ο.Ε.), η οποία σήμερα εκφράζει 387 Σωματεία, τη συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία των ποντιακών Σωματείων στη χώρα και αποτελεί την ελπίδα ενότητας των απανταχού Ποντίων.

Η επικρατούσα επί δεκαετίες Διοικητική κατάσταση στο Ίδρυμα προκαλεί τα δυσμενή σχόλια και την έντονη δυσφορία της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ποντίων, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας ευρύτερα και προβάλλει πλέον ως ανυποχώρητο αίτημα της Κοινής Γνώμης να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την αλλαγή του Διοικητικού Καθεστώτος του Ιδρύματος, με στόχους τον εκδημοκρατισμό της Διοίκησης, τη διαφάνεια στη διαχείριση και την απόδοση του Ιδρύματος στην κοινωνία των Ποντίων, στην οποία ανήκει.

Το αίτημα αυτό προβλήθηκε επίμονα και έγινε ομόφωνα αποδεκτό στη συνδιάσκεψη των 186 σωματείων στις 15/12/2002 στην παλαιά αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στο οργανωτικό συνέδριο στις 28 & 29/6/2003 στο οποίο συμμετείχαν 330 εκπρόσωποι σωματείων και 150 παρατηρητές, υιοθετήθηκε δε από το Δ.Σ της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, το οποίο από το έτος 2004 έλαβε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και αποφάσεις για την άρση του επιβληθέντος στο Ίδρυμα οικογενειοκρατικού καθεστώτος, αφού προηγουμένως με επισκέψεις του στην Αθήνα ενημέρωσε για το θέμα αυτό το σύνολο της πολιτειακής, πολιτικής και εκκλησιαστικής ηγεσίας του τόπου.

Συγκεκριμένα προτάθηκε.:

α) Η ουσιαστική ενεργοποίηση του θεσμού του «ΚΟΙΝΟΥ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ» με δικαίωμα εκλογής από αυτό των οκτώ (8) από τα έντεκα (11) μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, με περιορισμένη σταυροδοσία τριών σταυρών κατά ανώτατο όριο. Τα άλλα τρία (3) να προτείνονται ανά ένα από την Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, από το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» και από το Δημοτικό Διαμέρισμα Καστανιάς του Δήμου Βέροιας.

β) Η εκλογή του Προέδρου και η κατανομή των λοιπών αξιωμάτων από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.

γ) Ο περιορισμός της διάρκειας της θητείας του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου συνολικά σε εννέα (9) χρόνια.
Οι παραπάνω επισημάνσεις και προτάσεις ύστερα από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας (Π.Ο.Ε.) αποτέλεσαν περιεχόμενο υπομνήματος που απευθύνθηκε προς το καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και τον Πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, στις 19.6.2006 και 2.8.2006 αντίστοιχα.

Οι διοικούντες το σωματείο «Παναγία Σουμελά» διαισθανόμενοι την επερχόμενη αλλαγή και στην προσπάθειά τους να συντηρήσουν πάση θυσία το υφιστάμενο καθεστώς, προβαίνουν εσπευσμένα τον Ιούλιο του 2005 σε τροποποίηση του καταστατικού και για πρώτη φορά θέτουν αυστηρούς περιορισμούς και κριτήρια για την εγγραφή νέων μελών, που ουσιαστικά ακυρώνουν το δικαίωμα εγγραφής στο σωματείο και ταυτόχρονα εξαρτούν την παραμονή της Ιεράς Εικόνας στο Ίδρυμα καθώς και τη χρήση των εκτάσεων που έχει αναγερθεί ο Ιερός Ναός και έχουν αναπτυχθεί οι λοιπές εγκαταστάσεις από την διατήρηση νομικού και διοικητικού καθεστώτος.

Συγκεκριμένα:
Το άρθρο 2, που αναφέρεται στους σκοπούς του σωματείου, πριν από την τροποποίηση του 2005 ανέφερε: «Η παρακολούθηση με ενδιαφέρον, στοργή και αγάπη των προβλημάτων του Ιερού Ιδρύματος της Ιεράς Μονής της Παναγίας Σουμελά καθώς και η οικονομική ενίσχυσή του για την πραγματοποίηση των σκοπών του»

Με την επελθούσα τροποποίηση του 2005 το άρθρο αυτό διατυπούται ως εξής «Η συντήρηση και φύλαξη της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά που μεταφέρθηκε από την Παλαίφατο Μονή του Πόντου και η παραμονή της στο χώρο του Προσκυνήματος για όσο διάστημα υφίσταται το Πανελλήνιο Ίδρυμα της Ιεράς Μονής Παναγία Σουμελά, όπως έχει αυτό διαμορφωθεί με το αντίστοιχο Βασιλικό Διάταγμα και την Κανονιστική Διάταξη της Ιεράς Συνόδου.

Η παρακολούθηση με ενδιαφέρον, στοργή και αγάπη των προβλημάτων του Ιερού Ιδρύματος της «Ιεράς Μονής της Παναγίας Σουμελά», καθώς και η οικονομική ενίσχυση του για την πραγματοποίηση των σκοπών του. Η κατά χρήση παραχώρηση των πενήντα (50) στρεμμάτων στην Καστανιά Βεροίας από την ιδιοκτησία του Σωματείου προς το Ν.Π.Δ.Δ. Πανελλήνιο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά, θα συνεχίσει αορίστως υφισταμένη υπό τον όρο της διατήρησης των σκοπών του Ιδρύματος, του τρόπου διοίκησης, και της σύνθεσης των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, όπως μέχρι τώρα αδιαλείπτως υφίσταται με βάση το υπ’ αριθμ. 924/18-101966 Βασιλικό Διάταγμα και την υπ’ αριθμ. 47/20-3-1973 Κανονιστική Διάταξη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος».

Το άρθρο 4 πριν από την πρόσφατη τροποποίηση ανέφερε τα εξής: «Τακτικά μέλη εγγράφονται, ύστερα από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, όσοι υποβάλουν αίτηση εγγραφής, κάτοικοι του νομού Θεσ/νίκης και ηλικίας άνω των 18 ετών (οι ανήλικοι με συναίνεση των γονέων τους), Ορθόδοξοι Χριστιανοί Πόντιοι, δηλαδή αυτοί που έχουν τόπο καταγωγής τον Πόντο της Μικράς Ασίας, αυτοί που γεννήθηκαν από ένα τουλάχιστο γονέα Πόντιο, οι παντρεμένοι με Πόντιο ή Πόντια και τα παιδιά τους απεριόριστα.»

Με την επελθούσα τροποποίηση του Ιουλίου 2005 προστίθεται: «Τα ανωτέρω εγγραφέντα μέλη παραμένουν ως δόκιμα μέλη για τρία χρόνια. Κατά την διάρκεια της τριετίας οφείλουν να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις του Σωματείου, στην διάδοση και προβολή της «Ποντιακής Εστίας» και εν γένει στην προώθηση των Καταστατικών σκοπών του Σωματείου. Μετά την πάροδο της τριετίας τα ανωτέρω μέλη καθίστανται τακτικά μέλη, μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, με βάσει και το ενδιαφέρον, την συμμετοχή στις δραστηριότητες του Σωματείου. Κατά την διάρκεια της τριετίας τα δόκιμα μέλη έχουν όλα τα δικαιώματα του τακτικού μέλους εκτός του δικαιώματος του τακτικού μέλους του δικαιώματος της ψήφου και του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.»

Είναι προφανής η σκοπιμότητα και η σπουδή με την οποία έγιναν οι παραπάνω τροποποιήσεις. Με το άρθρο 2 επιχειρείται ευθέως να εξαρτηθεί η παραμονή της Ιεράς εικόνας στο Ίδρυμα και η χρήση των εκτάσεων όπου αναπτύχθηκαν οι εγκαταστάσεις του από την διατήρηση του υφιστάμενου νομικού και διοικητικού καθεστώτος.

Με το άρθρο 4, που αποτελεί πρωτοφανή ρύθμιση και όρο σε καταστατικό σωματείου, θεσπίζεται ουσιαστικά η απαγόρευση εγγραφής νέων μελών, ώστε να διατηρηθεί ο υφιστάμενος συσχετισμός δυνάμεων στο εσωτερικό του σωματείου, το οποίο ελέγχει διοικητικά το ίδρυμα «Παναγία Σουμελά».
Οι διοικούντες στο σωματείο και το ίδρυμα και η φιλικά σ’ αυτούς προσκείμενη πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (Π.Ο.Π.Σ.) δηλαδή οι ίδιοι άνθρωποι και οι ελάχιστοι αυτόκλητοι υπερασπιστές τους, με δημόσιες ανακοινώσεις τους επιχειρούν αβασίμως και συκοφαντικώς να εμφανίσουν τους διαφωνούντες με το υφιστάμενο διοικητικό καθεστώς, δηλαδή την συντριπτική πλειοψηφία των Ποντίων, ως εχθρούς του Ιερού Ιδρύματος, που αποβλέπουν σε «παγκάρια και ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών». Στη πραγματικότητα όμως αυτό που ζητά σύσσωμη η κοινότητα των Ποντιακών Σωματίων είναι να αποκατασταθεί η νομιμότητα στο Ιερό ίδρυμα, να ενισχυθεί και ενδυναμωθεί η ενότητα του ποντιακού ελληνισμού και να ισχυροποιηθούν οι παραδοσιακοί, πνευματικοί και λατρευτικοί δεσμοί των ποντίων με την Παναγία Σουμελά.

Σε σχετικά δε υπομνήματά τους προς το Υπουργείο Παιδείας το Σωματείο Παναγία Σουμελά και το Ίδρυμα διακηρύσσουν:

α) «Το ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ» που είναι ο δημιουργός και ιδρυτής όλου του Προσκυνήματος αλλά και η ψυχή και ο βηματοδότης του Ιδρύματος, εις το Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου Ιδρύματος μετέχει με τα έξι μέλη του, όπως και παραπάνω αναφέραμε και που σε καμιά περίπτωση δεν είναι διατεθειμένο το Σωματείο αυτό να αποστεί από τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά του, επιτρέποντας στους οποιουσδήποτε άσπονδους φίλους της «Παναγίας Σουμελά» να προσβάλλουν τη φήμη, το έργο και την Ελλαδική παρουσία πενήντα πέντε χρόνων σύγχρονης ιστορίας της Σουμελιώτισσας Κυράς του Πόντου.»

β) «Η καλή αυτή πρόθεση του Σωματείου για την δημιουργία του Ιδρύματος, δεν επιτρέπει σε κανέναν να φαντάζεται ή να σκέπτεται ότι μπορούσε το Σωματείο απεμπολώντας τα δικαιώματά του, να δεχθεί άλλους συσχετισμούς εις το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Ιδρύματος, που κατ’ ουσία και αυτό συνεχίζει μαζί με το Σωματείο, την πορεία προς τους κοινούς και αδιαπραγμάτευτους στόχους, που το Σωματείο έθεσε στο ξεκίνημά του και με την αγάπη Ποντίων και φιλοποντίων έφτιαξε ότι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.»

γ) «Σας κάνουμε επίσης γνωστό ότι το Πανελλήνιο Ίδρυμα που έχει έδρα την Θεσσαλονίκη, φιλοξενείται από την πρώτη μέρα λειτουργίας του εις τα γραφεία του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» εις την Θεσσαλονίκη και επιπλέον η παραχώρηση προς χρήση πενήντα στρεμμάτων από το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» στο Ίδρυμα «Παναγία Σουμελά» εντός του συνολικού χώρου των 500 στρεμμάτων του Προσκυνήματος, έγινε με τον όρο ότι δεν μπορεί να υπάρξει αλλαγή στη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος της Παναγίας Σουμελά, τον τρόπο διοίκησης και τους στόχους του Ιδρύματος και κάθε αλλαγή μπορεί να γίνει μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του Σωματείου της Παναγίας Σουμελά, το οποίο είναι ο εγγυητής, φρουρός και κάτοχος της σεπτής και θαυματουργού εικόνος της Παναγίας Σουμελά, Σωματείο το οποίο επρότεινε και εδημιούργησε αυτό το Ίδρυμα με την αγάπη της Πολιτείας και την ευλογία της Εκκλησίας.»

Η δημόσια προβαλλόμενη και διακηρυσσόμενη αυτή αντίληψη από τους διοικούντες ότι το σωματείο είναι «δημιουργός και ιδιοκτήτης των πάντων υπό την φυσική και πνευματική έννοια», ότι είναι «εγγυητής, φρουρός και κάτοχος της Ιεράς Εικόνας» και ότι δικαιούται να αποφασίζει για την παραμονή ή μη της Ιεράς Εικόνας στον Ιερό Ναό του Ιδρύματος Παναγίας Σουμελά, προκαλεί με βάναυσο τρόπο το θρησκευτικό συναίσθημα του Ποντιακού Ελληνισμού, που βλέπει με έκπληξη την προσπάθεια συγκεκριμένων ανθρώπων να οικειοποιηθούν το ιστορικό, εθνικό, θρησκευτικό και πατριωτικό σύμβολό τους, την Παναγία Σουμελά, ο ναός της οποίας –και όχι τονίζουμε η ανιστόρηση της Ιεράς Μονής- στα υψώματα του Βερμίου στην Καστανιά Ημαθίας οφείλεται στη συνδρομή, ηθική και υλική, όλων ανεξαιρέτως των Ποντίων.

Το Υπουργείο Παιδείας παρέπεμψε το υπόμνημα της Παμποντιακής Ομοσπονδίας στην Ιερά Σύνοδο και ζήτησε την έκφραση γνώμης σχετικά με το νομικό και διοικητικό καθεστώς του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά. Η Ιερά Σύνοδος ζήτησε σχετική γνωμοδότηση από τον ειδικό επιστημονικό σύμβουλό της δόκτορα Αναστάσιο Μαρίνο, επίτιμο Αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Στην γνωμοδότησή του αυτή ο ειδικός επιστημονικός σύμβουλος της Ιεράς Συνόδου κ. Αναστάσιος Μαρίνος καταλήγει : «Πρέπει όμως να θίξω και ένα τελευταίον ζήτημα το οποίον τίθεται διά της ως άνω υπό στοιχείον σχετικού α΄ αναφοράς του Πανελληνίου Ιδρύματος Παναγία Σουμελά.
Ισχυρίζεται δηλαδή το ως άνω Ίδρυμα, και το επανέλαβον εις τον υπογράφοντα οι εκπρόσωποι αυτού και προφορικώς, ότι η θαυματουργός εικόνα ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ ανήκει εις το Σωματείο ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ και αφήκαν να νοηθεί ότι εάν δεν γίνουν δεκτές οι απόψεις τους, δηλαδή εάν δεν μεταβάλω την γνωμοδότησίν μου, πιθανόν να την αφαιρέσουν από τον ναόν εις τον οποίον έχει τοποθετηθεί.
Επί του ισχυρισμού αυτού έχω να παρατηρήσω ότι η ως άνω ιερά εικόνα αποτελεί «αρχαίον» κινητόν αντικείμενον το οποίον, κατά το άρθρον 21 παραγρ. 1 του Ν. 3028/2002, ανήκει εις το Δημόσιον εφ’ όσον η κυριότης αυτού δεν αποδεικνύεται, κατά τις διατάξεις του ως άνω νόμου, ότι ανήκει εις τον αξιούντα δικαιώματα επ’ αυτού (Βλ. επ’ αυτού και Σπ. Τρωϊάνου, Αρχαία Μνημεία στην Εκκλησία της Ελλάδος, εις περιοδικόν «ΕΚΚΛΗΣΙΑ», τεύχος Ιανουαρίου 2006.)»

Τέλος σημειώνεται ότι υπέρ της αλλαγής του νομικού και διοικητικού καθεστώτος που διέπει το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά τάχθηκε και το 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού που συνήλθε στην Αθήνα από 6 έως 9 Ιουλίου 2006 με σχετικό ψήφισμά του. Από τους 544 συνέδρους, τρεις (3) μόνον είχαν αντίθετη άποψη.

Υπό τα ανωτέρω δεδομένα η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής που συνεδρίασε για το θέμα αυτό στις 3 Ιουλίου 2007, ύστερα από εκτενή εισήγηση του Προέδρου της Επιτροπής Τάσου Σπηλιόπουλου και την εξειδικευμένη ανάλυση του υφιστάμενου νομικού καθεστώτος του Ιδρύματος από τον παριστάμενο κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ και νυν Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χάρη Καστανίδη, με ομόφωνη γνώμη όλων των βουλευτών όλων των κομμάτων διαπίστωσε την άμεση ανάγκη να εκδηλωθεί νομοθετική πρωτοβουλία για την αλλαγή του νομικού και διοικητικού καθεστώτος που διέπει το ίδρυμα Παναγία Σουμελά.

Ο παριστάμενος κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής αρμόδιο Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Καλός ανακοίνωσε στα μέλη της επιτροπής την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να παραπεμφθεί το ζήτημα στο νομικό συμβούλιο του κράτους και μετά την απόφαση αυτή να αναληφθούν σχετικές πρωτοβουλίες για την αλλαγή του νομικού διοικητικού καθεστώτος του Ιδρύματος. Με την απόφαση αυτή συμφώνησαν όλα τα μέλη της επιτροπής.

Την 19η Σεπτεμβρίου 2008 τα ποντιακά Σωματεία του Νομού Ημαθίας ένωσαν τη φωνή τους και συμπορευόμενα δήλωσαν το τερματισμό της ανοχής και της σιωπής, απαιτώντας τις απαραίτητες νομικές και διοικητικές αλλαγές στο Ίδρυμα της Παναγίας Σουμελά και με κοινό ψήφισμα ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΑΝ κάθε προσπάθεια διατήρησης «κεκτημένων» στην Παναγία Σουμελά, που ανήκει σε όλους τους Ποντίους καθώς και κάθε προσπάθεια χειραγώγησης των πρωτοβάθμιων Σωματείων όπως της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας.

Το ψήφισμα αυτό έχουν υπογράψει και στηρίξει μέχρι σήμερα δεκάδες ποντιακά Σωματεία από όλη την Ελλάδα και το Εξωτερικό, όπως και οι –πρώην και νυν– βουλευτές Ημαθίας Τάσος Σιδηρόπουλος, Μιχάλης Χαλκίδης, Ηλίας Φωτιάδης, Θανάσης Γικόνογλου και Άγγελος Τόλκας.

Ακολούθησαν καταγγελίες του Τ.Ο. Καστανιάς και η γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, και παράλληλα συνεχείς παραστάσεις στο Υπουργείο Παιδείας αλλά και με τον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

Η Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους συνεδρίασε την 11-2-2009 για να δώσει απάντηση σε ερωτήματα σχετικά με το θρησκευτικό και κοινωφελές Ίδρυμα «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά», και συγκεκριμένα για το ποια είναι η μορφή του εν λόγω ιδρύματος μετά τη δημοσίευση του Ν. 590/1977 «Περί Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος», για το αν ως προς τη συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου ισχύει το Β.Δ 924/66 ή η Κανονιστική Διάταξη 47/20-2-1973, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, για το αν ως προς τον ορισμό του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου θα έχουν εφαρμογή οι διατάξεις περί συγκροτήσεως του Διοικητικού Συμβουλίου ή ισχύει η παρ. 2 του άρθρου 59 του Ν. 590/77, και τέλος για το αν σε περίπτωση ισχύος της παρ. 2 του άρθρου 59 του Ν. 590/77, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου θα είναι ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας ή ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με την υπ’ αριθμόν 52/2009 γνωμοδότηση του έκρινε κατά πλειοψηφία (37 ψήφοι υπέρ έναντι 11 κατά) ότι η νομική μορφή του Ιδρύματος «Ιερά Μονή της Παναγία Σουμελά» είναι αυτή του αυτοτελούς νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, θρησκευτικού και εθνικοπατριωτικού σκοπού, εποπτευομένου από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και όχι της Ιεράς Συνόδου. Επιπλέον γνωμοδότησε ότι η κανονιστική διάταξη 47/1973 της Ιεράς Συνόδου είναι άκυρη και ανίσχυρη και ως εκ τούτου, είναι παράνομη η μέχρι τώρα συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, αλλά και η ρύθμιση της που προβλέπει ότι ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος δεν εκλέγεται δημοκρατικά μεταξύ των μελών του Δ.Σ., αλλά στη θέση αυτή διορίζεται χωρίς εκλογική διαδικασία ο εκάστοτε Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης.

Τέλος, σύμφωνα με την ανωτέρω γνωμοδότηση είναι παράνομη η εκλογή τριών (3) αντί (4) μελών του Δ.Σ. από το Κοινό των Ποντίων καθώς και η αναπλήρωση του 4ου ως άνω μέλους από εκπρόσωπο της Μητρόπολης Βέροιας, Ναούσης και Καμπανίας.

Το Δ.Σ. του Ιδρύματος «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά», παρά τις καταγγελίες και πιέσεις, και παρά την ανωτέρω γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που αποτελεί το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο, προχώρησε την Κυριακή 11 Ιουλίου 2010, κατόπιν μεθοδευμένων κινήσεων, στη διενέργεια εκλογών του «Κοινού των Ποντίων» για την ανάδειξη μελών του Δ.Σ. του Ιδρύματος στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος στην Καστανιά Βέροιας με ταυτόχρονες εκλογές στον ίδιο χρόνο και χώρο, και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ), παρά το γεγονός ότι η έδρα και τα γραφεία της ΠΟΠΣ δεν βρίσκονται στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος στην Καστανιά, αλλά στη Θεσσαλονίκη, όπου μέχρι σήμερα πραγματοποιούνταν οι εκλογές για την ανάδειξη του Δ.Σ..

Κατά συνέπεια, μεθοδεύτηκε η παρουσία στο Κοινό των Ποντίων μονάχα των Σωματείων της ΠΟΠΣ, και όχι και των Σωματείων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΠΟΕ), στην οποία ανήκουν πλέον των 387 Σωματείων, ήτοι η συντριπτική πλειοψηφία των Ποντιακών Σωματείων της χώρας.
Αποτέλεσμα των ανωτέρων ήταν να εκλεγούν παρανόμως 3 αντί για 4 εκπρόσωποι από τα Ποντιακά Σωματεία, εν απουσία της συντριπτικής πλειονότητας των Ποντιακών Σωματείων, λαμβάνοντας μάλιστα απόφαση να περιοριστούν ακόμη περισσότερο, σε μόλις δύο. Το θράσος της Διοίκησης του Ιδρύματος έφτασε στο σημείο να ορκίσει το νέο Δ.Σ. χωρίς καν απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας για ορισμό του ενός εκπροσώπου που δικαιούται.

Τα ανωτέρω καταγγείλαμε με έγγραφο που καταθέσαμε στον Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα, ως πρόεδρο της Συνέλευσης του Κοινού των Ποντίων, εκπρόσωποι Ποντιακών Σωματείων κυρίως του Ν. Ημαθίας, (αλλά και της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης κ.α.) που πληροφορηθήκαμε το γεγονός, και με το οποίο έγγραφο μας εκθέσαμε ότι ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ α) τις ανωτέρω πρακτικές από τη Διοίκηση του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά και της ΠΟΠΣ, οι οποίες προσβάλουν τόσο τη Νομιμότητα και τη δημοκρατική εκπροσώπηση του συνόλου των Ποντιακών Σωματείων της Ελλάδας στο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά, όσο και τη δικαιοδοσία της Υπουργού Παιδείας & Θρησκευμάτων κας Άννας Διαμαντοπούλου στην εποπτεία και εύρυθμη λειτουργία ενός Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, το οποίο ενισχύεται με μεγάλα χρηματικά ποσά από το Δημόσιο Ταμείο, δηλαδή από το υστέρημα καθενός Έλληνα πολίτη, β) το Δ.Σ. του Ιδρύματος για την παράνομη σύσταση και λειτουργία του και προσβάλλουμε όλες τις αποφάσεις του και ιδίως την απόφαση για διενέργεια εκλογών στο «Κοινό των Ποντίων» και την παρούσα διαδικασία, ως παράνομες και άκυρες, σύμφωνα με την ανωτέρω γνωμοδότηση της ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, γ) το Δ.Σ. του Ιδρύματος Π. Σουμελά για την πλήρη αδρανοποίηση του Κοινού των Ποντίων με τη μη σύγκληση της Τακτικής Συνέλευσης του μία φορά κατ’ έτος, όπως προβλέπεται από το Νόμο και τέλος δ) το Μητροπολίτη Βέροιας & Ναούσης κ. Παντελεήμονα για την από 10.3.2010 απαράδεκτη και αντιδημοκρατική πρόταση του προς την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Ελλάδος για Νέο Κανονισμό για τη διοίκηση του Ιδρύματος Π. Σουμελά, και την προσπάθεια του να παρακάμψει την εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων και να καταστήσει το Ίδρυμα υποχείριο δικό του και του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης, αποδυναμώνοντας πλήρως τη λειτουργία του Κοινού Των Ποντίων και ελαχιστοποιώντας τη συμμετοχή όλων των Ποντιακών Σωματείων της Χώρας, ΚΑΛΕΣΑΜΕ τον πρόεδρο της Συνέλευσης και την Εφορευτική Επιτροπή του Κοινού των Ποντίων να σταματήσουν τη διαδικασία, το δε Δ.Σ. του Ιδρύματος να δηλώσει την παραίτηση του προς την Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων, προκειμένου με δική της μέριμνα και εποπτεία να διενεργηθούν εκλογές του Κοινού Των Ποντίων και να συγκροτηθεί νέο Διοικητικό Συμβούλιο, άλλως ΔΗΛΩΣΑΜΕ ότι θα καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια, με κάθε νόμιμο μέσο, προκειμένου να ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ, πλην όμως η διαδικασία συνεχίστηκε προκειμένου να επιτευχθεί η εκλογή τριών (3) μελών για το Δ.Σ. του Ιδρύματος, εφαρμόζοντας και πάλι την άκυρη και ανίσχυρη κανονιστική διάταξη 47/1973 της Ιεράς Συνόδου.

Την παρανομία αυτή κλήθηκε με αίτηση του προέδρου του Ιδρύματος κ. Γ. Τανιμανίδη να ολοκληρώσει και επισφραγίσει το Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας, ορίζοντας ένα μέλος στο Δ.Σ. του Ιδρύματος μετά από πρόταση του Τοπικού Συμβουλίου Καστανιάς, καθιστάμενο με αυτόν τον τρόπο συνένοχο και συνυπαίτιο με το Διοικητικό κατεστημένο, κόντρα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, τη συντριπτική πλειοψηφία των Ποντιακών Σωματείων της Ελλάδας, το σύνολο των Ποντιακών Σωματείων του Νομού Ημαθίας, τους βουλευτές του Νομού, τους δημότες της Βέροιας και τους κατοίκους της Καστανιάς.

Η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας με την από 4 Αυγούστου 2010 αίτησή μας προς το Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας καλέσαμε να τεθεί ΑΜΕΣΑ στο Δημοτικό Συμβούλιο ως τακτικό το θέμα του Διοικητικού Καθεστώτος του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, ΖΗΤΩΝΤΑΣ από το Δημοτικό Συμβούλιο :

1) Να λάβει υπόψη του το από 19-09-2008 ψήφισμα των Ποντιακών Σωματείων του Νομού Ημαθίας, και να ταχθεί υπέρ της επικράτησης της ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ και της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ και συμμετοχής όλων των Ποντιακών Σωματείων της Ελλάδας στη διοίκηση του Πανελληνίου Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, ώστε να καταστεί η Παναγία Σουμελά το επίκεντρο του Ποντιακού Ελληνισμού και συνεκτικός κρίκος που θα ενώνει και θα καθοδηγεί τα Ποντιακά Σωματεία ως Φάρος θρησκευτικός και πολιτιστικός.

2) Να καταδικάσει την καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης να αξιώσει δικαστικώς το ποσό των 9.518€, εντόκως, ως δικαιώματα ξύλευσης του δάσους που έχει δωρηθεί σε αυτό με πρόταση της πρώην Κοινότητας Καστανιάς (νυν Δήμος Βέροιας) και να προβεί στην άσκηση εφέσεως κατά της 98/2010 απόφασης του Ειρηνοδικείου Βέροιας και στην άσκηση κάθε νόμιμης ενέργειας, προκειμένου να γίνει ανάκληση της δωρεάς των 450 στρεμμάτων που ΔΕΝ παραχωρήθηκαν στο Ίδρυμα και παραμένουν στην κυριότητα του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης.

3) Να καταδικάσει το οικολογικό έγκλημα στο παρθένο δάσος της Καστανιάς, με απόρριψη πετρωμάτων – μπαζών από το Σωματείο Παναγία Σουμελά.

4) Να απορρίψει τη συμμετοχή του Δήμου Βέροιας στο Δ.Σ.. του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, χωρίς την προηγούμενη τήρηση της Νομιμότητας, σύμφωνα με την ανωτέρω γνωμοδότηση της ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που αποτελεί το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της Χώρας.
Με την ως άνω αίτησή μας υπενθυμίσαμε προς το Δημοτικό Συμβούλιο της Βέροιας ότι ήδη στο Δημοτικό Συμβούλιο της 19ης Ιανουαρίου 2009 τέθηκε ως θέμα προ ημερησίας διάταξης η υπερψήφιση από το Δημοτικό Συμβούλιο του κοινού ψηφίσματος των Ποντιακών Σωματείων του Νομού Ημαθίας, το οποίο υπογράφηκε με πρωτοβουλία της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας, αναφορικά με την αναγκαιότητα αλλαγής του διοικητικού καθεστώτος του Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά», θέμα το οποίο μετά από πρότασή σας, αποφασίστηκε να συζητηθεί ως τακτικό πλέον σε προσεχές Δημοτικό Συμβούλιο. Για το λόγο αυτό καταθέσαμε την υπ’ αριθμ. πρωτ. 42/4-2-2009 αίτησή μας, με την οποία σας δηλώσαμε το αίτημά μας να παραστούμε σε αυτό και να τοποθετηθούμε, επί του θέματος, πλην όμως το θέμα αυτό ουδέποτε συζητήθηκε. Στο ανωτέρω έγγραφό μας καταστήσαμε σαφές ότι «Η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας και τα Ποντιακά Σωματεία του Ν. Ημαθίας ΔΕΝ επιθυμούμε την ανάληψη της διοίκησης του Ιδρύματος, ούτε την κηδεμόνευσή του από κανένα Σωματείο ή Ομοσπονδία, αλλά επιζητούμε τη δημοκρατική εκπροσώπηση όλων των Ποντιακών Σωματείων της Ελλάδας, μέσα από διαφανείς και νόμιμες διαδικασίες και δηλώνουμε ότι ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΟΙΚΗΣΗ που θα προκύψει ΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ, με μοναδικό στόχο να καταστεί η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ φάρος πνευματικός και πολιτιστικός που θα ενώνει και θα φωτίζει τους απανταχού Έλληνες, Ποντίους και μη».
Αποτέλεσμα των προσπαθειών όλων των Ποντιακών Σωματείων του Νομού και της σειράς των αποκαλύψεων των μεθοδεύσεων για την παράνομη λειτουργία και συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, ήταν πρώτη φορά από το Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας η ΟΜΟΦΩΝΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ και η απόρριψη της εισήγησης για ορισμό αντιπροσώπου, προτού τηρηθούν νόμιμες και διαφανείς διαδικασίες.

Μετά και τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας της Δευτέρας 4 Οκτωβρίου, η οποία ήταν και η τελευταία πριν τις εκλογές για την ανάδειξη του νέου Καλλικρατικού Δήμου, το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά απέμεινε για πρώτη φορά από συστάσεως του «ακέφαλο» για πέντε μήνες, μια και δεν κατάφερε, παρά τις έντονες πιέσεις, να συγκροτήσει νομίμως Διοικητικό Συμβούλιο, καθώς ο Δήμος αρνήθηκε να συμπράξει στις παράνομες μεθοδεύσεις του Ιδρύματος, μετά το φιάσκο της αποκάλυψης της όρκισης του κ. Πετρίδη ως εκπροσώπου του Δήμου, εν αγνοία του ίδιου του Δήμου και ενόσω εκκρεμούσε ακόμη η αίτηση από το ίδιο το Ίδρυμα για έκδοση σχετικής απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος με έγγραφό της προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο κατήγγειλε τα ανωτέρω και ζήτησε να μην προχωρήσει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος στην επικείμενη συνεδρίασή της σε αποδοχή του Νέου Κανονισμού που προτείνει ο Μητροπολίτης Βέροιας, που θα έχει ως αποτέλεσμα την καταστρατήγηση του Νόμου και τη δημιουργία έντασης ανάμεσα στην Εκκλησία και τα 387 Ποντιακά Σωματεία της Παμποντιακής Ομοσπονδίας.

Γίνεται σαφές ότι μετά την ομόφωνη καταδίκη από το Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας των παράνομων μεθοδεύσεων του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, και το αδιέξοδο που προκλήθηκε από αυτή τη σθεναρή άρνηση του Δήμου να συμπράξει εκ των υστέρων στην παράνομη όρκιση του κ. Πετρίδη ως εκπροσώπου του Δήμου Βέροιας, εν αγνοία του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Μητροπολίτης Βέροιας λειτούργησε ως «δίχτυ προστασίας» του κατεστημένου «Τανιμανίδη» και κατάφερε μετά από πρότασή του να ψηφίσει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας τον με αριθμό 215/8-11-2010 Νέο Κανονισμό για τη διοίκηση του Ιερού Προσκυνήματος – όπως μετονομάστηκε- της Παναγίας Σουμελά, όπου ο ίδιος αναγορεύεται σε Πρόεδρο του Ιδρύματος, ενώ αντ’ αυτού, όποτε κωλύεται στα καθήκοντά του –δηλαδή πάντοτε- θα προεδρεύει φυσικά ο Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» (Τανιμανίδης), συνεχίζοντας τη «δυναστεία» που συμπληρώνει σύντομα μισό αιώνα υπό την προστασία πλέον του μητροπολιτικού μανδύα.

Συγκεκριμένα την 8 Οκτωβρίου 2010 η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ψήφισε τελικώς τον υπ’ αριθμόν 215/2010 κανονισμό περί λειτουργίας, διοικήσεως και διαχειρίσεως του Εκκλησιαστικού Προσκυνήματος «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ», ο οποίος δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 8 Νοεμβρίου 2010 (επομένη ημέρα της 1ης Κυριακής για τις αυτοδιοικητικές εκλογές στη Χώρα). Με βάση το πρώτο άρθρο του κανονισμού αυτού, οι μη ενοριακοί Ναοί, παλαιός και νέος, της «Παναγίας Σουμελά», αναγνωρίζονται κατά το άρθρο 59 του ν. 590/1977 (Α΄146) ως Ιερό Προσκύνημα, ήτοι Ιεροί Ναοί υπερτοπικής και δη πανελληνίας σημασίας και αποτελούν Εκκλησιαστικό Προσκύνημα, θρησκευτικό και κοινωφελές νομικό πρόσωπον υπό τον τίτλο «Πανελλήνιον Ιερόν Προσκύνημα Παναγίας Σουμελά».

Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, παραμένει η κατά το Β.Δ. 924/1966 και την υπ’ αριθμ. 47/1973 Κανονιστική Διάταξη της Εκκλησίας της Ελλάδος νομική μορφή ως Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου και η έδρα του νομικού προσώπου στη Θεσσαλονίκη.
Το άρθρο 6 κανονίζει τα σχετικά με την διοίκηση του ιδρύματος σύμφωνα με το οποίο το ίδρυμα διοικείται από ενδεκαμελή Επιτροπή, τα μέλη της οποίας διορίζονται επί θητεία τριών (3) ετών, κατόπιν προτάσεως του Μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης δια αποφάσεως της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, δημοσιευομένης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Τα εννέα (9) από τα έντεκα (11) μέλη της Επιτροπής του Προσκυνήματος, ορίζονται ως εξής:

α) Ο Μητροπολίτης Βεροίας και Ναούσης,

β) Ο Πρόεδρος Σωματείου «Παναγία Σουμελά» μετά του αναπληρωτή αυτού,

γ) Ένα (1) μέλος, ως εκπρόσωπος της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας και Ναούσης μετά του αντιστοίχου αναπληρωματικού κατά προτίμηση κληρικού, οριζομένου
από τον Μητροπολίτη,

δ) Πέντε (5) μέλη με τους αντίστοιχους αναπληρωτές του, οριζόμενα με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως ή του Δ.Σ.., του Σωματείου «Παναγία Σουμελά»,

ε) Ένα (1) τακτικό μέλος οριζόμενο μετά του αναπληρωτή αυτού από το συμβούλιο της κοινότητος του Δ.Δ. Καστανιάς, ως εκπρόσωπο του Δήμου Βεροίας.

Επίσης ορίζεται ότι για λόγους ηθικής συμπαραστάσεως προς την Διοίκηση του Ιερού Προσκυνήματος, δημιουργείται συμβουλευτικό σώμα, το οποίον ονομάζεται «Το Κοινόν των Ποντίων» το οποίο συνέρχεται ανά τριετία και κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας εκλέγει δύο (2) μέλη με ισάριθμα αναπληρωματικά, τα οποία ακολούθως καθίστανται μέλη της ενδεκαμελούς Δ.Ε. του Ιερού Προσκυνήματος,.

Επιπλέον στη συνέλευση αυτήν προεδρεύει ο Μητροπολίτης Βεροίας και Ναούσης και σε περίπτωση απουσίας αυτού, ο Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά», ως μέλος της Δ.Ε. του ως άνω Ν.Π.Δ.Δ.

Η θητεία του παρόντος Διοικητικού Συμβουλίου του «Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά» θεωρείται ότι έληξε με την δημοσίευση του νέου κανονισμού, εξακολουθεί όμως να εκτελούν τα καθήκοντα του έως τον διορισμό της νέας Δ.Ε από τη Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η ισχύς του νέου κανονισμού άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και το επίσημο Δελτίο «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η Κανονιστική Διάταξη 47/1973 παύει να ισχύει, καθ’ ο μέρος είναι αντίθετη προς τον νεότερο Κανονισμό ή ρυθμίζει άλλως ζητήματα ρυθμιζόμενα δια του νεότερου κανονισμού.

Κατά τα ανωτέρω λοιπόν, ο Μητροπολίτης Βέροιας πρότεινε και πέτυχε την ψήφιση νέου κανονισμού του ιδρύματος της Παναγίας Σουμελά, δυνάμει του οποίου αναλαμβάνει και την προεδρία του διοικητικού συμβούλιου του ιδρύματος, χωρίς στην πραγματικότητα να έχει καν δικαίωμα συμμετοχής σε αυτό, καθώς αρμόδια για την εποπτεία και λειτουργία του Ιδρύματος είναι η Υπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων. Με το νέο Κανονισμό καταργήθηκε –μονάχα εν μέρει σε όσα ρυθμίζει διαφορετικά από το νέο Κανονισμό- η παράνομη κανονιστική διάταξη 47/1973 της Ιεράς Συνόδου και έπαυσε και το Διοικητικό

Συμβούλιο του Ιδρύματος, το οποίο δεν κατάφερε καν να συγκροτηθεί νομίμως σε Σώμα μετά την ομόφωνη καταδίκη από το Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας.

Αυτή τη στιγμή το υπάρχον Δ.Σ. λειτουργεί ως «υπηρεσιακό» μέχρι τον ορισμό ΔΕ από την Ιερά Σύνοδο, στα πλαίσια άκρως αντιδημοκρατικής διαδικασίας, όπου ο ρόλος των ποντιακών Σωματείων ουσιαστικά εκμηδενίζεται, ενώ ο ήδη πρόεδρος του Ιδρύματος κ. Τανιμανίδης θα κληθεί να ασκεί στο Ίδρυμα τα καθήκοντα του, στο όνομα και για λογαριασμό του Μητροπολίτη, ως νόμιμος αναπληρωτής του.

Η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας και τα Ποντιακά Σωματεία του Ν. Ημαθίας καταστήσαμε σαφές επανειλημμένα ότι δεν επιθυμούμε την ανάληψη της διοίκησης του Ιδρύματος, ούτε την κηδεμόνευσή του από κανένα Σωματείο ή Ομοσπονδία, αλλά επιζητούμε την επανίδρυση της Ιστορικής Μονής της Παναγίας, τον ορισμό ως έδρας του Ιδρύματος την Καστανιά Βέροιας, όπου βρίσκονται το Προσκύνημα με την Εικόνα της Παναγίας, και όλες οι εγκαταστάσεις του Ιδρύματος, καθώς και την απόδοση όλης της έκτασης των 500 στρεμμάτων από το Σωματείο στο Ίδρυμα Π. Σουμελά και πάνω από όλα τη δημοκρατική εκπροσώπηση όλων των Ποντιακών Σωματείων της Ελλάδας, μέσα από διαφανείς και νόμιμες διαδικασίες.

Είναι απαράδεκτο στις μέρες μας και όντας μια δημοκρατική κοινωνία να ανεχόμαστε την ύπαρξη διατάξεων που παραπέμπουν σε απολυταρχικά καθεστώτα όπου ανακυκλώνονται στις ανώτατες διοικητικές θέσεις τα ίδια πρόσωπα και εφαρμόζονται διαδικασίες οι οποίες κάθε άλλο παρά δημοκρατικές, αλλά πρωτίστως νόμιμες δεν είναι.

Η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας όπως πολλάκις δήλωσε επιθυμεί να στηρίξει οποιαδήποτε Διοίκηση προκύψει με δημοκρατικές διαδικασίες και όχι διορισμούς.
Την 20-12-2010 για ακόμη μία φορά επιχειρήθηκε, αυτή τη φορά όχι με αίτηση του κ. Τανιμανίδη αλλά του Μητροπολίτη Βέροιας, να ορισθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας, στην τελευταία μάλιστα συνεδρίασή του εκπρόσωπος του Δήμου στο Ίδρυμα Π. Σουμελά, παρά το γεγονός ότι μόλις προ 3,5 μηνών (31-8-2010) το ίδιο Δημοτικό Συμβούλιο καταδίκασε ομόφωνα τις παράνομες μεθοδεύσεις του Ιδρύματος Σουμελά και την παράνομη όρκιση του κ. Πετρίδη από το Μητροπολίτη Βέροιας, ως εκπροσώπου του Δήμου Βέροιας προτού καν το ορίσει το Δημοτικό Συμβούλιο, προκαλώντας την αγανάκτηση όλων των Δημοτικών Συμβούλων, θέμα το οποίο κυριάρχησε και σε όλα τα πρωτοσέλιδα των τοπικών εφημερίδων.

Το περίεργο αυτή φορά είναι ότι την αίτηση για ορισμό εκπροσώπου υπέγραψε ο ίδιος ο Μητροπολίτης σε έγγραφο με τα διακριτικά στοιχεία του Ιδρύματος Σουμελά, αλλά με την ιδιότητα του Μητροπολίτη, και όχι του μέλους του ΔΣ του Ιδρύματος ή άλλη ιδιότητα, γεγονός πρωτοφανές για Μητροπολίτη. Επίσης περίεργο είναι το γεγονός ότι η αίτησή του Μητροπολίτη για ορισμό του προτεινόμενου εκπροσώπου από το Τοπικό Συμβούλιο Καστανιάς, προηγήθηκε του ίδιου του Τοπικού Συμβουλίου, το οποίο συνεδρίασε μεταγενέστερα και απέστειλε μόλις την ημέρα της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου (20-12-10) την πρότασή του. Το τρίτο περίεργο είναι ότι ο Μητροπολίτης ζήτησε να ορισθεί εκπρόσωπος του Δήμου, όχι στο υφιστάμενο Συμβούλιο του Ιδρύματος που συγκροτήθηκε μόλις 18 ημέρες πριν! δηλαδή στις 2 Δεκεμβρίου 2010, όπως ορίζει το σχετικό ΦΕΚ που απέστειλε ο ίδιος στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά στο …επόμενο Συμβούλιο που «θα» συγκροτηθεί στο μέλλον, με βάση το νέο Κανονισμό που ίδιος πρότεινε στην Ιερά Σύνοδο και προβλέπει τον ίδιο ως Πρόεδρο με αναπληρωτή αυτού και πάλι τον πρόεδρο του Σωματείου Π. Σουμελά Θες/νίκης κ. Τανιμανίδη… Το εύλογο ερώτημα που γεννάται και φυσικά έμεινε αναπάντητο, καθώς δεν παρέστη ο Μητροπολίτης ή εκπρόσωπος της Μητρόπολης, είναι ποιος ο λόγος να ορίσει το Δημοτικό Συμβούλιο εκπρόσωπο στο νέο Δ.Σ. του Ιδρύματος που θα συσταθεί, όταν ακόμη δεν όρισε εκπροσώπους ούτε το Σωματείο Π. Σουμελά Θες/νίκης, αλλά ούτε έγιναν και εκλογές του «Κοινού των Ποντίων» για να γίνει ορισμός των άλλων δύο (2) μελών, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι ο Νέος Κανονισμός είναι νόμιμος. Προς τι λοιπόν η σπουδή να ορίσει πρώτος εκπρόσωπο στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο ο Δήμος Βέροιας;

Η κατάσταση άρχισε να θυμίζει και πάλι τη προηγούμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 30-8-2010, όταν έγινε γνωστό ότι με την υπ’ αριθμόν 08/17-12-2010 απόφαση το Τοπικό Συμβούλιο Καστανιάς πρότεινε και πάλι ως αναπληρωματικό μέλος το νυν πρόεδρο κ. Ποταμόπουλο, ενώ ως τακτικό μέλος τον κ. Νισύριο, Δικηγόρο Θες/νίκης, (οι οποίοι ήταν φυσικά απόντες!) ο οποίος μάλιστα αποκαλύφθηκε ότι δεν είναι καν δημότης Βέροιας με τους πολίτες και τους δημοτικούς συμβούλους να φωνάζουν ότι έχουν κι αυτοί σπίτια στη Χαλκιδική ή αλλού, αλλά δεν διανοούνται να εκπροσωπήσουν τον εκεί Δήμο…αλλά και τη Δήμαρχο να επιμένει ότι πρέπει να ορισθεί ο κ. Νισύριος εκπρόσωπος του Δήμου –όπως άλλωστε επέμενε και την προηγούμενη φορά όταν είχε προταθεί ο κ. Πετρίδης- και ότι έχει επισκεφτεί η ίδια το σπίτι του στην Καστανιά… Η ατμόσφαιρα δυναμιτίστηκε περαιτέρω όταν ο δημοτικός σύμβουλος κ. Δελαβερίδης αποκάλυψε ότι ο προτεινόμενος ως εκπρόσωπος του Δήμου κ. Νισύριος, έχει εκπροσωπήσει στο παρελθόν το Ίδρυμα σε νομική του υπόθεση…

Μετά τα όσα διαδραματίστηκαν τη λύση έδωσε ο δημοτικός σύμβουλος κ. Ορφανίδης, οποίος πρότεινε να αναβληθεί η συζήτηση για τον ορισμό εκπροσώπου και να επανέλθει το νέο Δημοτικό Συμβούλιο σε συνεδρίαση με μοναδικό θέμα όχι μόνο τον ορισμό εκπροσώπου στο Ίδρυμα, αλλά να συζητηθεί συνολικά και διεξοδικά κάθε τι που αφορά το Ίδρυμα. Η πρόταση –την οποία άλλωστε πρότειναν και τα Ποντιακά Σωματεία- υπερψηφίστηκε με 13 ψήφους υπέρ (Τσαπαρόπουλος, Σουμελίδης, Παπαστεργίου, Παυλίδης, Τσιάρας, Τσιαμήτρος, Μαυροκεφαλίδης, Μωυσιάδης, Ορφανίδης, Δελαβερίδης, Σκουμπόπουλος, Παναγιωτίδης, Μαρμαράς) και 3 ψήφους κατά (Μιχαηλίδης, Δάσκαλος, Γιαννουλάκης) ενώ ο κ. Κάκαρης που απουσίαζε, απέστειλε επιστολή δηλώνοντας τη θέση του να μην ορισθεί εκπρόσωπος του Δήμου, για μην νομιμοποιήσει το παράνομο καθεστώς στο Ίδρυμα.

Παρά την εκ νέου όμως άρνηση -για δεύτερη φορά- του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας, στις 20-12-2010, να ορίσει εκπρόσωπό του στο Δ.Σ. του Ιδρύματος Π. Σουμελά, τέσσερις μόλις μέρες αργότερα, ήτοι στις 24-12-2010, ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Καστανιάς κ. Ποταμόπουλος προσκάλεσε εγγράφως τα άλλα δύο μέλη του Συμβουλίου στις 28-12-2010 σε τακτική δήθεν συνεδρίαση, με μοναδικό θέμα τον ορισμό του εκπροσώπου του Δήμου Βέροιας στο Δ.Σ. του Ιδρύματος, ισχυριζόμενος στην εισήγησή του ότι έχουν νόμιμο δικαίωμα εκ του κανονισμού 215/2010, όχι να προτείνει, αλλά να ορίσει το Τοπικό Συμβούλιο Καστανιάς εκπρόσωπο για λογαριασμό του Δήμου Βέροιας, χωρίς να απαιτείται και απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας, προφανώς υπονοώντας ότι η απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου έχει χαρακτήρα δεσμευτικό και όχι εισηγητικό όπως η κείμενη Νομοθεσία ορίζει (Κώδικας περί Δήμων και Κοινοτήτων).

Παρά το γεγονός ότι μειοψήφισε ο σύμβουλος Νικόλαος Θεοδωρίδης με το επιχείρημα ότι όλες οι αποφάσεις του Τοπικού Συμβουλίου είναι γνωμοδοτικές προς το Δημοτικό Συμβούλιο που έχει εκ νόμου της αρμοδιότητα και εξουσία να αποφασίζει, πλειοψήφισε η πρόταση του προαναφερόμενου πρόεδρου με 2 ψήφους υπέρ και μία κατά και αποφασίστηκε να ορισθεί πλέον ως εκπρόσωπος του Δήμου Βέροιας ο ως άνω Ιωάννης Νισύριος με αναπληρωματικό τον πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Καστανιάς Παναγιώτη Ποταμόπουλο.

Σημειωτέον ότι στο προαναφερόμενο από 2-12-2010 ΦΕΚ όπου δημοσιεύτηκε η συγκρότηση του Δ.Σ. του Ιδρύματος σε σώμα, αυτό είναι 10μελές, αντί για 11μελές, αφού γίνεται ρητή μνεία ότι ο Δήμος Βέροιας αρνήθηκε να ορίσει εκπρόσωπό του, αναφερόμενο στην ομόφωνη καταδικαστική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου των παράνομων μεθοδεύσεων του Ιδρύματος. Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα τη έλλειψη δυνατότητας νόμιμης συγκρότησης του Δ.Σ. και κατανομής αξιωμάτων μεταξύ των μελών του, οπότε εξ αυτού δημιουργήθηκε η αδήριτη ανάγκη ορισμού εκπροσώπου από το Δήμο Βέροιας στο νέο ΔΣ που θα συσταθεί, ακόμα και με την ανωτέρω παράνομη μεθόδευση, προκειμένου να υπάρξει έστω νομιμοφάνεια στη μελλοντική συγκρότησή του.
ΛΟΓΟΣ ΑΚΥΡΩΣΗΣ: ΑΚΥΡΗ ΚΑΙ ΑΝΙΣΧΥΡΗ Η ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ 47/1973 ΚΑΙ 215/2010 και ΚΑΘΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΑΥΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ», ΛΟΓΩ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΞΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ» και κάθε απόφαση του Ιδρύματος ή ΝΠΔΔ που έχει ως νόμιμο έρεισμα τις ανωτέρω κανονιστικές διατάξεις.

Το άρθρο 5 Ν. 4326/1963 ορίζει τα εξής: «Διά βασιλικού Διατάγματος εκδιδομένου τη προτάσει του επί της Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Υπουργού, μετά γνώμην των οικείων Αρχιερέων και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, επιτρέπεται όπως ναοί, ενοριακοί και μη, παρεκκλήσια ή εξωκλήσια εξαιρούνται της εκάστοτε ισχυούσης περί Ιερών Ναών και Εφημερίων Νομοθεσίας, διαχειρίσεως και διαθέσεως των πόρων αυτών καθοριζομένων δια του αυτού Β. Διατάγματος.»

Κατά εξουσιοδότηση του ανωτέρω Νόμου εκδόθηκε το Βασιλικό Διάταγμα 924/1966 για τη λειτουργία του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, το οποίο ορίζει μεταξύ άλλων τα εξής:

Στο άρθρο 1: Ο ενοριακός Ναός της Παναγίας Σουμελά που βρίσκεται στη Καστανιά Ημαθίας εξαιρείται των εκάστοτε διατάξεων της νομοθεσίας περί Ιερών Ναών και Εφημερίων και καθίσταται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με χαρακτήρα θρησκευτικό και κοινωφελές, και φέρει την επωνυμία «Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά», χωρίς ωστόσο να αποτελεί Μοναστήρι κατά τα ανωτέρω.

Στο άρθρο 2: Η εποπτεία και ο έλεγχος του Ιδρύματος υπάγεται αποκλειστικά στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, και όχι στην Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ την πνευματική επιστασία και μόνο έχει η Ι.Μ. Βεροίας και Ναούσης.

Στο άρθρο 7 παρ. 1: Ορίζεται ότι το Δ.Σ. του Ιδρύματος είναι 11μελές, εκ των οποίων τα έξι (6) προτείνει το Δ.Σ. του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης, ενώ τα τέσσερα (4) εκλέγονται από το «Κοινό των Ποντίων», συμβουλευτικό σώμα, στο οποίο συμμετέχουν μεταξύ άλλων και όλα τα Ποντιακά Σωματεία της Ελλάδας. Το ενδέκατο μέλος προτείνει το Κοινοτικό Συμβούλιο Καστανιάς Ημαθίας. Στην παρ. 2 προβλέπεται ότι όλα τα ανωτέρω μέλη με τους αναπληρωτές τους διορίζονται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων με τριετή θητεία.
Δυνάμει λοιπόν του ανωτέρω Βασιλικού Διατάγματος ΔΕΝ προβλέπεται η συμμετοχή της Εκκλησίας στη διοίκηση του Ιδρύματος, ούτε έχει καμία αρμοδιότητα η Ιερά Σύνοδος για την εποπτεία και τον έλεγχο της λειτουργίας του.

Επίσης ο πρόεδρος του Δ.Σ. εκλέγεται διά μυστικής ψηφοφορίας μεταξύ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και δεν διορίζεται ισοβίως ως πρόεδρος του Ιδρύματος ο πρόεδρος του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης.
Το άρθρο 42 του προισχύσαντος Ν.Δ. 126/1969 περί «Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος» προέβλεπε στην παράγραφο 7 αυτού τα εξής: «Η διοίκησης και διαχείρισης των υπό της δικαιοδοσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τελούντων Ιερών Προσκυνημάτων και Ιδρυμάτων καθορίζεται εντός του υπό του άρθρου 22 του Συντάγματος τιθεμένων ορίων, δι’ αποφάσεως της Ι.Σ.Ι. δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως».

Ο ισχύων Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος (Ν.590/1977) ορίζει στο άρθρο 67 τα εξής: «Μέχρι της εκδόσεως των δια του παρόντος Νόμου προβλεπομένων Προεδρικών Διαταγμάτων ή αποφάσεων της Ι.Σ.Ι. ή της Δ.Ι.Σ. εξακολουθούν εφαρμοζόμεναι αι μέχρι τούδε κείμεναι διατάξεις, εφ’ όσον δεν αντίκεινται εις τα διατάξεις του παρόντος. Δια της παρούσης δεν κυρούνται Κανονιστικαί αποφάσεις της Ι.Σ.Ι. ή της Δ.Ι.Σ. εκδοθείσαι άνευ εγκύρου νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως ή καθ’ υπέρβασιν ταύτης.»

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων, και των προαναφερομένων διατάξεων των κανονιστικών πράξεων 47/1973 και 215/2010 της Ιερά Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνάγονται τα ακόλουθα:

Με τις διατάξεις του Β.Δ. 924/1966, το οποίο εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 Ν. 4326/1963, έχοντας ικανό νομικό έρεισμα στο Νόμο αυτό, δημιουργήθηκε θρησκευτικό (και όχι εκκλησιατικό) και κοινωφελές Ίδρυμα με την επωνυμία «Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά» ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το οποίο υπάγεται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα και εποπτεία ως προς τον έλεγχο και τη λειτουργία του της Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Διά Βίου Μάθησης, και όχι της Ιεράς Συνόδου και της Μητρόπολης Βέροιας. Ο Εθνικοπατριωτικός χαρακτήρας του Ιδρύματος –και όχι εκκλησιαστικός- προκύπτει σαφέστατα από το ιδρυτικό αυτού Β.Δ. ως σημείο αναφοράς, κέντρο συγκέντρωσης και συσπείρωσης ολόκληρου του εντός και εκτός της χώρας ποντιακού ελληνισμού και όχι μόνον, αλλά ως εθνικοθρησκευτικό σύμβολο του Ελληνισμού γενικότερα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω ο τρόπος διοίκησης του Ιδρύματος διέπεται από το Β.Δ. 924/1966, συμπληρωματικώς από τις διατάξεις των σχετικών Νόμων, ως σχετικών νοουμένων εκείνων που αφορούν στα ιδρύματα του Αστικού Κώδικα και τα κοινωφελή νομικά πρόσωπα του Α.Ν. 2039/1939, όχι όμως και της νομοθεσίας περί ιερών ναών και Εφημεριών, ή ευρύτερα της νομοθεσίας που ρυθμίζει νομικά πρόσωπα υπαγόμενα στη διοικητική δικαιοδοσία (σαφώς διακεκριμένη της πνευματικής επιστασίας) της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το καθεστώς διοίκησης του εν λόγω Ν.Π.Δ.Δ. δεν μεταβλήθηκε ούτε με την κανονιστική πράξη 47/1973 της Ιεράς Συνόδου (που εκδόθηκε κατ’ επίκληση της διάταξης του άρθρου 42 παρ. 7 Ν.Δ. 126/1969 και του υπ’ αριθμ. 7/1970 Κανονισμού της Ι.Σ. ο οποίος μετέπειτα ακυρώθηκε με την 4358/1976 απόφαση του ΣτΕ) ούτε με την κανονιστική πράξη 215/2010 της Ιερά Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, διότι:

α) Οι ανωτέρω κανονιστικές διατάξεις εκδόθηκαν καθ’ υπέρβαση της κείμενης Νομοθεσίας, ήτοι του Β.Δ. 924/66, το οποίο δεν επιτρέπει με πρωτοβουλία της Ιεράς Συνόδου τη μετατροπή του Ιδρύματος από θρησκευτικό – κοινωφελές σε εκκλησιαστικό Ν.Π.Δ.Δ. υπαγόμενο ως προς την εποπτεία και τον έλεγχο, όχι στην Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, αλλά στην ίδια την Ιερά Σύνοδο.

β) Ρυθμίζουν τη διοίκηση και λειτουργία ιερού ναού, εξαιρουμένου όμως της εκάστοτε ισχύουσας νομοθεσίας περί ναών ή ιερών προσκυνημάτων υπαγόμενων στη διοικητική εποπτεία της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά ρητή πρόβλεψη του Β.Δ. 924/1966, το οποίο και δεν μπορούν να καταργήσουν.

γ) Σε κάθε περίπτωση η Ιερά Σύνοδος δεν μπορεί να εκδώσει κανονιστική διάταξη για Ιερό προσκύνημα που δεν ανήκει στη δικαιοδοσία της, και να μεταβάλλει έτσι και το νομικό καθεστώς ενός μη εκκλησιαστικού Ιδρύματος, διότι σε αυτήν η περίπτωση θα οδηγούμασταν σε ανεπίτρεπτη καταστρατήγηση «εκ πλαγίως» του Νόμου, αφού για νομιμοποιηθεί η Ιερά Σύνοδος στη έκδοση συναφών κανονιστικών πράξεων θα αρκούσε να «βαπτίσει» ως Ιερά προσκυνήματα μή εκκλησιαστικών νομικών προσώπων και ως εκ τούτου θα είχε αρμοδιότητα σε όλα τα Ιερά προσκυνήματα, ακόμα και αυτά που ο Νόμος ρητώς εξαιρεί από την αρμοδιότητα της Εκκλησίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Κάτι τέτοιο όμως βρίσκει αντίθετη και τη διάταξη του άρθρου 109 ου Συντάγματος, δυνάμει της οποίας δεν είναι επιτρεπτή η άσκηση δικαιοδοσίας επί Ιερού –μη ενοριακού- Ναού ή Ιερού Προσκυνήματος που προέρχεται από ιδιωτική πρωτοβουλία και διάθεση ιδιωτικών περιουσιακών στοιχειών.

Ούτε όμως με την έναρξη ισχύος του νέου Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας μεταβλήθηκε η νομική μορφή και το νομικό καθεστώς διοίκησης του Ιδρύματος Π. Σουμελά.
Και τούτο διότι η μεν παράγραφος 4 του άρθρου 1 αυτού δεν καταλαμβάνει το εν λόγω Ίδρυμα Π. Σουμελά, λόγω της φύσης του ως αυτοτελές και μη εκκλησιαστικό νομικό πρόσωπο (γνμδ. Ν.Σ.Κ. 538/93 και γνμδ. Γ. Λιλαίου, Νομικού Συμβούλου της Εκκλησίας της Ελλάδος της 23-2-1993) το δε άρθρο 59 του Καταστατικού Χάρτη αφορά μόνο εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα, που υπόκεινται στην κανονιστική αρμοδιότητα της Εκκλησίας, ενώ τα αυτοτελή (θρησκευτικά, εθνικοπατριωτικά κ.α.) νομικά πρόσωπα που δεν ανήκουν στη δικαιοδοσία της τελευταίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Καταστατικού Χάρτη γενικά και επομένως ούτε στην περί ιερών προσκυνημάτων διάταξη της παραγράφου 2 του περί ου ο λόγος άρθρου, ούτε βεβαίως είναι επιτρεπτή για το λόγο αυτό και η μετατροπή της φύσης του Ιδρύματος από αυτοτελές σε εκκλησιαστικό με κανονιστική διάταξη της Ι.ΣΙ. ή της Δ.Ι.Σ. καθώς δεν έχουν εκ του Νόμου τέτοια δικαιοδοσία κατά τα λεπτομερώς αναφερόμενα.

Τέλος, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι ο αρχικός εξουσιοδοτικός νόμος 4326/1963 για την έκδοση του Β.Δ. έχει καταργηθεί από τους μετέπειτα διαδοχικούς Καταστατικούς Χάρτες της Εκκλησίας, λόγω της ρητής πρόβλεψης της διάταξης του άρθρου 74 του τελευταίου Καταστατικού Χάρτη (Ν. 590/77) κατά βασική αρχή του Διοικητικού Δικαίου η μετά την έκδοση της κανονιστικής πράξης λήξη ή κατάργηση ή αντικατάσταση νόμου, ο οποίος την προβλέπει, δεν θίγει την ισχύ της κανονιστικής πράξης, εν προκειμένω το Β.Δ. 924/66.

ΕΠΕΙΔΗ ήδη η Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους -που αποτελεί το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο- και αποτελείται από τον Πρόεδρο, τον εισηγητή και 47 μέλη, με την με αριθμό 52/2009 γνωμοδότησή του αποφάνθηκε ότι: α) η νομική μορφή του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά είναι αυτή του αυτοτελούς Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με χαρακτήρα θρησκευτικό και κοινωφελές και όχι εκκλησιαστικό. Για το λόγο αυτό υπάγεται στην εποπτεία μόνο της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και όχι της Ιεράς Συνόδου. β) Η κανονιστική διάταξη 47/1973 της Ιεράς Συνόδου είναι άκυρη και ανίσχυρη και ως εκ τούτου, είναι παράνομη η μέχρι τώρα συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, αλλά και η ρύθμιση της που προβλέπει ότι ο πρόεδρος του Δ.Σ.. του Ιδρύματος δεν εκλέγεται δημοκρατικά, αλλά στη θέση αυτή διορίζεται ο εκάστοτε Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκη, και γ) είναι παράνομη η εκλογή τριών (3) αντί (4) μελών του Δ.Σ.. από το Κοινό των Ποντίων καθώς και η αναπλήρωση του 4ου μέλους από τον εκπρόσωπο της Μητρόπολης Βέροιας.

ΕΠΕΙΔΗ ομοίως για τους ίδιους ως άνω λόγους είναι άκυρος και ο νέος υπ’ αριθμόν 215/2010 Κανονισμός της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος περί λειτουργίας, διοικήσεως και διαχειρίσεως του Εκκλησιαστικού Προσκυνήματος «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας και Ναούσης, και για τα όσα διαφορετικά ορίζει από τον προηγούμενο Κανονισμό και για όσα παραμένουν ως είχε ο προηγούμενος Κανονισμός, κατά πρόβλεψη και ορισμό του νέου τούτου.

ΕΠΕΙΔΗ το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, με χαρακτήρα θρησκευτικό και όχι εκκλησιαστικό και για το λόγο αυτό υπάγεται στην εποπτεία μόνο της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και όχι της Ιεράς Συνόδου.

ΕΠΕΙΔΗ οι κανονιστικές διατάξεις 47/1973 και 215/2010 της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι άκυρες και ανίσχυρες και ως εκ τούτου, είναι παράνομη η μέχρι τώρα συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, αλλά και η ρύθμιση της που προβλέπει ότι πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος ορίζεται ο εκάστοτε Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά», όπως επίσης παράνομη είναι και η συμμετοχή του Μητροπολίτη Βέροιας.

ΕΠΕΙΔΗ σύμφωνα με τα ανωτέρω είναι παράνομη η διενέργεια εκλογών του «Κοινού των Ποντίων» για την ανάδειξη μελών του Δ.Σ.. του Ιδρύματος που μεθοδεύτηκε την Κυριακή 11 Ιουλίου στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος στην Καστανιά Βέροιας, χωρίς να αποσταλούν προσκλήσεις στα 387 Σωματεία της δύναμης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, με ταυτόχρονες εκλογές στον ίδιο χρόνο και χώρο, και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ), παρά το γεγονός ότι η έδρα και τα γραφεία της ΠΟΠΣ δεν βρίσκονται στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος στην Καστανιά, αλλά στη Θεσσαλονίκη, όπου μέχρι σήμερα πραγματοποιούνταν οι εκλογές για την ανάδειξη Δ.Σ.. Μάλιστα, παρόλο που ζητήσαμε εγγράφως από τον πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης, ο οποίος ήταν ο Μητροπολίτης Βέροιας κ. Παντελεήμων, να μας χορηγήσει αντίγραφα των πρακτικών της Συνέλευσης καθώς και αντίγραφο του DVD της Συνέλευσης, προκειμένου να αποδείξουμε τους ισχυρισμούς μας αλλά και αν ελέγξουμε τα συμμετέχοντα Σωματεία, όπως άλλωστε είχαμε δικαιώματα να πράξουμε, μέχρι σήμερα δεν λάβαμε καμία απάντηση.

ΕΠΕΙΔΗ στη συνέλευση του Δημοτικού Συμβουλίου της Βέροιας, που συνεδρίασε την 30.8.2010, αποφασίστηκε η ομόφωνη καταδίκη του Δ.Σ.. του ιδρύματος και η απόρριψη της εισήγησης για ορισμό αντιπροσώπου, προτού τηρηθούν νόμιμες και διαφανείς διαδικασίες, γεγονός που καταδεικνύει ότι το Δημοτικό Συμβούλιο της Βέροιας έχει αντιληφθεί την παρανομία και δεν διάκειται φιλικά προς τις μεθοδευμένες ενέργειες του Ιδρύματος για την εκλογή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, γεγονός που επαναλήφθηκε και στην από 20-12-2010 συνεδρίασή του.

ΕΠΕΙΔΗ κατά συνέπεια ο νέος κανονισμός που ψηφίστηκε από την Ιερά Σύνοδο -κατόπιν πρότασης του Μητροπολίτη Βέροιας και Ναούσης-, δυνάμει του οποίου ο Μητροπολίτης Βεροίας και Ναούσης αναλαμβάνει και την προεδρία του ιδρύματος είναι άκυρος και παράνομος καθώς εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο καθώς αρμόδια για την εποπτεία και λειτουργία του Ιδρύματος είναι η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων.

ΕΠΕΙΔΗ το σωματείο «Εύξεινος Λέσχη Βέροιας», έχει έννομο συμφέρον για την άσκηση της υπό κρίση αίτησης ακύρωσης λόγω του εύλογου ενδιαφέροντος μας για την νομιμότητα της συγκρότησης και της συνθέσεως του οργάνου που διοικεί το Ίδρυμα «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά»( ΣτΕ 2697/1990), καθώς όλα τα ποντιακά σωματεία δυνάμει του 924/66 βασιλικού διατάγματος απαρτίζουν το Κοινό των Ποντίων και έχουν δικαίωμα εκλογής τεσσάρων (4) μελών στο Δ.Σ. του ιδρύματος και επιζητούμε να αποκατασταθεί η νομιμότητα που καταπατήθηκε με τον πιο βάναυσο τρόπο.

ΕΠΕΙΔΗ ήδη η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και συγκεκριμένα ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος έχει ενημερωθεί για τις τελευταίες αυτές εξελίξεις, που αναμφισβήτητα εκθέτουν την ίδια την Ιερά Σύνοδο, με επιστολή που απέστειλε το Δ.Σ. της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας και έχει αυτολεξεί ως εξής:
«Μακαριώτατε,

Σας έχουμε ενημερώσει επιμελώς για την κατάσταση στο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά. Γνωρίζετε ότι από πολλών ετών αναλάβαμε πρωτοβουλίες και επισπεύσαμε σχετικές θεσμικές διαδικασίες. Γνωρίζετε επίσης ότι ο τελευταίος σταθμός στην πορεία αυτής της υπόθεσης είναι η αριθμ. 52/2009 γνωμοδότηση της Ολομέλειας του ΝΣΚ, σύμφωνα με την οποία η αριθμ. 47/73 κανονιστική διάταξη της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι ανίσχυρη, συμπέρασμα στο οποίο άλλωστε καταλήγουν από διαφορετικές όμως νομικές οδεύσεις και όλες ανεξαιρέτως οι άλλες επί του θέματος κατά καιρούς γνωμοδοτήσεις.

Όπως γνωρίζετε από πολλών μηνών εκκρεμεί στο Υπουργείο Παιδείας το θέμα της αποδοχής της ανωτέρω γνωμοδοτήσεως του ΝΣΚ. Κι ενώ αναμένεται η αποδοχή της γνωμοδοτήσεως του ΝΣΚ, έκπληκτοι πληροφορηθήκαμε ότι η Εκκλησία διεξάγει διαδικασία τροποποιήσεως της άνω εν τη ολότητί της ανισχύρου αριθμ. 47/73 κανονιστικής διατάξεως και εκδόσεως νέου κανονισμού συστάσεως, λειτουργίας, διοικήσεως και διαχειρίσεως του Ιερού Ιδρύματος, με τον οποίο μάλιστα νέο κανονισμό καθίσταται κραταιότερος ο ρόλος της οικογενειοκρατίας επί του Ιδρύματος. Προσφάτως δε (στις 11 Ιουλίου 2010), παρόντων των σεβασμιωτάτων επισκόπων Βεροίας και Δράμας κ.κ. Παντελεήμονος και Παύλου, διεξήχθη και διαδικασία αρχαιρεσιών (εκλογής μελών του Δ.Σ.) κατ’ εφαρμογήν της άνω ανισχύρου κανονιστικής διατάξεως.

Μακαριώτατε, είμαστε υποχρεωμένοι να εκφράσουμε με την παρούσα την πικρία ημών αλλά και της συντριπτικής πλειονότητας του Ποντιακού Ελληνισμού για την αδιανόητη παραγνώριση και τον παραγκωνισμό μας στην προκαλούμενη από πλευράς της Εκκλησίας εξέλιξη αυτής της υποθέσεως. Και διερωτώμεθα αγωνιωδώς ποιος θα έχει την ευθύνη αν τελικά εκδοθεί ο υπό διαδικασία εκδόσεως κανονισμός, ενέργεια που μετά βεβαιότητος θα προκαλέσει ψυχικό σχίσμα ανάμεσα στα 386 σωματεία της ομοσπονδίας μας, δηλονότι της πλειονότητας του ποντιακού Ελληνισμού, και στην Εκκλησία.

Μακαριώτατε, επειδή πολλές διαβολές διαδίδονται σκόπιμα εναντίον μας, εμείς ξεκαθαρίζουμε για μία ακόμη φορά τη θέση μας: ότι όχι απλώς δεν επιδιώκουμε την απώθηση και έξωση της Εκκλησίας από το Ιερό Ίδρυμα, αλλά αντιθέτως πρεσβεύουμε και επιθυμούμε την ουσιαστική ανιστόρηση της Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά, δηλαδή την ίδρυση και λειτουργία Ιεράς Μονής, που ήταν και ο αρχικός σκοπός, και βεβαίως θα είναι ο πυρήνας περί τον οποίο θα περιστρέφονται όλες οι άλλες εθνικού και κοινωφελούς χαρακτήρα λειτουργίες του Ιδρύματος, προοπτική μέσα από την οποία καθ’ ημάς διασφαλίζεται στο διηνεκές η επιθυμητή και επιδιωκόμενη ιστορική και πνευματική συνέχεια.

Λόγω ακριβώς του μικτού χαρακτήρα του ιδρύματος πρέπει προεχόντως πέραν της πνευματικής επιστασίας η Εκκλησία να έχει λόγο με όχι όμως υποδεέστερη παρουσία της ολότητας του οργανωμένου ποντιακού χώρου καθόσον αφορά την κοσμική πλευρά του ιδρύματος και χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται η συμβολή του σωματείου Παναγία Σουμελά στη σύσταση του Ιδρύματος και ότι την έκταση των 500 στρεμμάτων στην Καστανιά του Βερμίου προσέφερε στο σωματείο η Κοινότητα Καστανιάς (ήδη Δημοτικό Διαμέρισμα Δήμου Βεροίας) με τον περιεχόμενο στο σχετικό παραχωρητήριο όρο να ιδρυθεί εκεί Ιερά Μονή Παναγία Σουμελά.

Μακαριώτατε, αντί όλων αυτών των ευγενών επιδιώξεών μας βρισκόμαστε προ του φάσματος του νέου Κανονισμού, τον οποίον επιχειρεί να υποκλέψει η οικογενειοκρατία αδιαφορώντας για την επίταση του σκανδαλισμού που προκαλεί στον ποντιακό Ελληνισμό το γεγονός και μόνο ότι επί μισό αιώνα εξουσιάζει αυτή το ίδρυμα. Εμείς βέβαια, εάν συμβεί τελικά κάτι τέτοιο, δεν πρόκειται να δεχθούμε μοιρολατρικά την κατάσταση και θα αγωνιστούμε να ικανοποιηθεί και επικρατήσει το περί δικαίου αίσθημα παρά την οδύνη που θα προκαλέσει σε εμάς και όλους του Ποντίους η τυχόν περιφρόνησή μας από την επίσημη Εκκλησία, της οποίας περιφρόνησης έκδηλη απόδειξη θα θεωρήσουμε την ερήμην μας ολοκλήρωση της εκδόσεως του νέου κανονισμού, που μεταβάλλει οριστικώς το ίδρυμα σε δεσποτάτο της οικογενειοκρατίας.

Για τούτο, Μακαριώτατε, θερμώς Σας παρακαλούμε να ανασταλεί η διαδικασία έκδοσης νέου Κανονισμού, μέχρις ότου αποφασίσει το Υπουργείο Παιδείας επί του θέματος της αποδοχής της ανωτέρω γνωμοδοτήσεως της Ολομέλειας του ΝΣΚ. Εμείς απευθύναμε ήδη την συνημμένη έγγραφη έκκλησή μας προς το Υπουργείο να προβεί στα δέοντα.

Με τον πρέποντα σεβασμό και τιμή
Ο Γενικός Γραμματέας Ο Πρόεδρος
Κωνσταντίνος Γαβρίδης Γεώργιος Παρχαρίδης
Δικηγόρος Καθηγητής Καρδιολογίας»

ΕΠΕΙΔΗ η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας και τα Ποντιακά Σωματεία του Ν. Ημαθίας ΔΕΝ επιθυμούμε την ανάληψη της διοίκησης του Ιδρύματος, ούτε την κηδεμόνευσή του από κανένα Σωματείο ή Ομοσπονδία, αλλά επιζητούμε:

1. Την επανίδρυση της Ιστορικής αδρώας Μονής της Παναγίας, όπως στο όρος Μελά της Τραπεζούντας του Πόντου.

2. Τον ορισμό ως έδρας του Ιδρύματος την Καστανιά Βέροιας, όπου βρίσκονται το Προσκύνημα με την Εικόνα της Παναγίας, και όλες οι εγκαταστάσεις του Ιδρύματος, καθώς και η απόδοση όλης της έκτασης των 500 στρεμμάτων από το Σωματείο στο Ίδρυμα Π. Σουμελά.

3. Τη δημοκρατική εκπροσώπηση όλων των Ποντιακών Σωματείων της Ελλάδας, μέσα από διαφανείς και νόμιμες διαδικασίες και δηλώνουμε ότι ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΟΙΚΗΣΗ που θα προκύψει ΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ.

Είναι λοιπόν προφανές ότι η δικαίωση όλων των προσπαθειών μας θα έρθει όταν η Παναγία Σουμελά στην Καστανιά Βέροιας, γίνει το επίκεντρο του Παγκόσμιου Ποντιακού Πολιτισμού, όπου και θα έχει έδρα. Με σύγχρονο συνεδριακό κέντρο διαθέσιμο για κορυφαίες εκδηλώσεις από όλα τα Ποντιακά Σωματεία και πολιτιστικούς φορείς. Με πανπροσφυγικό μουσείο, όπου οι επισκέπτες, μετά το κεράκι τους στην Παναγία, θα ανάβουν τη φλόγα της γνώσης για την ιστορία και τη παράδοση του Ελληνισμού της Ανατολής και θα την μεταλαμπαδεύουν στις επόμενες γενεές. Με αναβίωση της αρχιτεκτονικής του Πόντου σε κτίρια και ξενώνες που θα εξυπηρετούν τους προσκυνητές και επισκέπτες. Με δημιουργία γηροκομείου και στέγης για άπορα και κακοποιημένα παιδιά. Με χρηματοδότηση έκδοσης και μετάφρασης Ποντιακών βιβλίων αλλά και μεταπτυχιακών σπουδών σε αριστούχους φοιτητές στον Τομέα της Ιστορίας του Ελληνισμού της Ανατολής.

Η Παναγία Σουμελά μπορεί και πρέπει να αποτελέσει έναν πόλο έλξης και ανάπτυξης για τον τόπο (αντίστοιχο και παράλληλο με την αξιοποίηση της Βεργίνας και του ορεινού όγκου του Βερμίου), μπορεί να καταστεί κορυφαίος πολιτιστικός και θρησκευτικός προορισμός, πραγματικό ΟΡΟΣΗΜΟ για τη Βέροια και την Ημαθία, να καταστεί και πάλι ο Πνευματικός και Πολιτιστικός Φάρος όλων των Ποντίων και όλων των Ελλήνων.

ΕΠΕΙΔΗ η παρούσα αίτησή μας είναι νόμιμη, βάσιμη και αληθινή, το περιεχόμενο της οποίας θα αποδείξουμε νομίμως κατά την συζήτησή της και με το υπόμνημά μας.

ΕΠΕΙΔΗ νομίμως και αρμοδίως ασκείται η παρούσα αίτησή μας ενώπιον του Δικαστηρίου σας.
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ
και όσα νομίμως θα προσθέσουμε κατά τη συζήτηση της παρούσας και με τη ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μας

Ζ Η Τ Ο Υ Μ Ε

Να γίνει δεκτή η παρούσα αίτησή μας ως νόμιμη και βάσιμη.

Να ακυρωθεί για τους λεπτομερώς αναφερόμενους ανωτέρω λόγους η υπ’ αριθμ. 47/1973 Κανονιστική Διάταξη της Εκκλησίας της Ελλάδος περί Διοικήσεως, λειτουργίας και Διαχειρίσεως του (Πανελληνίου) Ιερού Ιδρύματος «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ» και ο υπ’ αριθμόν νέος 215/2010 Κανονισμός της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος περί λειτουργίας, διοικήσεως και διαχειρίσεως του Εκκλησιαστικού Προσκυνήματος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας και Ναούσης.

Να ακυρωθεί η υπ’ αριθμόν 9/2010 απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου Καστανιάς.

Να ακυρωθεί κάθε άλλη διοικητική πράξη που έχει ως έρεισμα τους ανωτέρω δύο Κανονισμούς.

Να καταδικασθεί το αντίδικο στην εν γένει δικαστική μας δαπάνη.

Ο ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ