Ένα μυθιστόρημα του Χρήστου Πολυχρονίδη που αναφέρεται στις συνθήκες εκείνες μέσα από τις οποίες ανδρώνεται το αντάρτικο στον Πόντο
απόσπασμα

Ο Πέτρος και η Γκαγιανέ κοιτάχτηκαν, κοίταξαν μαζί τις πέρα βουνοκορφές.
Καπνός υψωνόταν στον καταγάλαζιο ουρανό. Χαμογέλασαν. Γλίτωσαν, λυτρώθηκαν όλοι τους. Ο πατέρας του, ο παπα Ανέστης και ο Σίμος θα οδηγούσαν τον κόσμο τους πέρα στη Ρωσία. Μαζί τους κουβαλούσαν και τον Βασίλη Διγενή.

Χαμογελώντας μόνο με τα μάτια αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν. Κοντά ακούγονταν οι φωνές των Τούρκων. Ακόμα λίγες δρασκελιές και θα πατούσαν το ίσιωμα.

Ο Πέτρος σηκώθηκε στο χαράκωμα, έπιασε το χέρι της Γκαγιανέ, έβγαλε την τελευταία χειροβομβίδα από το σελαχλίκ, κοίταξε ακόμα μια φορά με λύπη την Γκαγιανέ. Αυτή κούνησε το κεφάλι. Σφίχτηκε πάνω του, συνεχίζοντας να το κοιτά με τα γκριζοπράσινα μάτια.
Πάντα μαζί

…. Και Πέρα από τον θάνατο

Εκδόσεις ‘εντός’ σελίδες 498 Συγγραφέας Χρήστος Πολυχρονίδης


Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 46 επισκέπτες και κανένα μέλος